Έρωτας....
Πόσες φορές μπορεί να σου χτυπήσει την πόρτα? Η απάντηση είναι πολλές..Πόσες φορές μπορεί να είναι όμως ο σωστός?
Το να βρείς έναν άνθρωπο σωστό πλέον σ αυτές που εποχές που ζούμε είναι πολύ δύσκολο,όλοι κοιτανε να σε εκμεταλευτούν και να πάρουν ότι μπορέσουν απο σένα χωρίς να τους νοιάζει αν θα πληγωθείς ή όχι με αποτέλεσμα να δυσκολεύεσαι να εμπιστευτείς τον οποιονδήποτε αργότερα.Η ζωή όμως είναι ένα μεγάλο ρίσκο,που σημαίνει οτι άν δεν ρισκάρεις δεν πρόκειται ποτέ να μάθεις αν ο επόμενος άνθρωπος που θα σου φέρει η ζωή θα είναι και ο ΕΝΑΣ.Ο ένας που θα κάνει τα πάντα για σένα,που θα είναι εκεί όποτε και αν τον χρειαστείς, που θα είναι δίπλα σου σε ότι και αν σου συμβαίνει.Και είναι ωραίο συναίσθημα να ξέρεις οτι έχεις έναν τέτοιον άνθρωπο κοντά σου..Τον ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΟΥ με λίγα λόγια..Αν βρείτε ποτέ έναν τέτοιον κρατήστε τον κοντά σας,μην τον αφήσετε να φύγει γιατι είναι δυσεύρετοι..Δεν έχουν σημασία ούτε τα λεφτά ,ούτε η εξωπραγματική ομορφιά,αυτό που μετράει είναι να είναι σώστος και να σας αγαπάει γ αυτο που είστε με όλη του την καρδιά....

Είναι φορές που θέλω να φύγω μακριά απ' όλους και απ' όλα.Απλώς θέλω να εξαφανιστώ από δω που είμαι και να πάω κάπου που να μην με ξέρουν ούτε και γω αυτούς. Άγνωστη μεταξύ αγνώστων. Μια καινούρια αρχή, μια καινούρια ζωή.Δεν ξέρω αν είναι τάσεις φυγής αλλά κάποια στιγμή όλοι το σκεφτόμαστε...

Ανθρώπινες σχέσεις.

Γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις να είναι τόσο δύσκολες και περίπλοκες? Γιατί πρέπει πάντα να κάνουμε τα εύκολα δύσκολα? Είναι στην φύση μας, ή το κάνουμε εσκεμένα? Μπορεί άραγε να απαντηθεί αυτό το ερώτημα? Όλες αυτές τις ερωτήσεις τις σκέφτονται όλοι οι άνθρωποι κατά καιρούς,τις πιο πολλές φορές όταν πληγωνόμαστε απο κάποιον..Καθόμαστε και σκεφτόμαστε γιατί να είναι τόσο δύσκολο να μπορείς να συμβιώσεις με έναν άνθρωπο,γιατί να παιδευόμαστε τόσο πολυ ?

Όνειρα και στόχοι...

Ο άνθρωπος από μια ηλικία και μετά σκεφτεται το μέλλον του και τους στόχους που πρέπει να βάλει για να τους πετύχει,.Τι γίνεται όμως όταν μπαίνει στο παιχνίδι και η καρδιά?Μπορείς να συμβαδίσεις στόχους-όνειρα με την καρδιά?Μπορείς να συμπεριλάβεις τον άνθρωπό σου στα όνειρα σου? Η απάντηση είναι είναι λίγο περίπλοκη..
Άν ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου είναι σωστός και μπορεί να συμβαδίσει με τις προτεραιοτητες που έχεις βάλει για ένα χρονικό διάστημα και κυρίως αν νιώθει πράγματα για σένα δεν τον αφήνεις να φύγει,γιατί αν μπορεί να κάνει υπομονή για να επιτύχεις τους στόχους σου πάει να πει οτί νοιάζεται πραγματικά για σένα και οτι δεν είσαι κάποιος για να περνάει την ώρα του.Αν υπάρχει θέληση όλα μπορεί να τα καταφέρει ο άνθρωπος,όταν θέλει κάτι πολύ βρίσκει χρόνο...
Αν δεν θέλει πάλι είναι άλλη ιστορία..Πρέπει να έχεις ξεκαθαρίσει στο μυαλό σου τι θέλεις και απο ποιόν ώστε και εσύ να είσαι καλά με τον εαυτό σου αλλά και ο άλλος να ξέρει τι ζητάς.Στα χρόνια που ζούμε είναι πλέον πολύ δύσκολο να βρείς έναν άνθρωπο σωστό και με αληθινά αίσθηματα,που να μην κοιτάει τον εαυτό του και πώς να περάσει αυτός καλά χωρίς να τον νοιάζει πως θα νιώσει ο άλλος άν θα πληγωθεί,χωρίς να είναι εγωιστής και παρτάκιας.
Λίγοι εκτιμούν έναν καλό άνθρωπο,με ευαισθησίες και καλοσύνη.
Γάυτό αν μπορέσεις και βρείς έναν τέτοιον άνθρωπο καλό είναι να τον κρατήσεις και όχι να τον διώξεις....

Μπορεί να μην ξέρεις ποτέ τα αποτελέσματα όπου οδηγούν οι πράξεις σου. Αλλά αν δεν κάνεις τίποτα, δεν πρόκειται να υπάρχει κανένα αποτέλεσμα.

-Μαχάτμα Γκάντι-

Πόνος...

Πόνος...

Ο πόνος που μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος δεν είναι μόνο σωματικός..Ο σωματικός πόνος ξέρεις οτι κάποια στιγμή θα γιατρευτεί αλλα ο ψυχικός πόνος μερικές φορές δεν γιατρεύεται ποτέ.
Το πιο διαδεδομένο είδος ψυχικού πόνου είναι αυτός που προέρχεται απ τον έρωτα, είτε είναι ανεκπλήρωτος είτε εκπληρωμένος..Και στα 2 πονάς εξίσου αλλά κατα την γνώμη μου αυτός που πονάει περισσότερο είναι αυτος που ενώ δεν είσαι πλέον με τον άθρωπο σου ακόμα νιώθεις δυνατά αισθήματα γ αυτόν..

Εμπιστοσύνη

Εμπιστοσύνη...Μια λέξη με χιλιάδες τρόπους για να την καταρρίψεις...
Στη σημερινή εποχή δεν υπάρχει,μάλιστα είναι τόσο δυσεύρετη που πιο έυκολα θα βγεί η Ελλάδα απ την οικονομική κρίση παρα να εμπιστευτεί κάποιος έναν άνθρωπο..
Οι σχέσεις των ανθρώπων έχουν γίνει πολύ δύσκολες,περίπλοκες και με μεγάλη δόση συμφέρον.Πώς και γιατί έγιναν έτσι δεν γνωρίζουμε. Πληγώνει ο ένας τον άλλον χωρίς να τους νοιάζει πως θα νιώσει το άτομο που έχουν απέναντι τους.Παίρνουν, χωρίς να δώσουν και ειδικά απο άτομα τα οποία τους νοιάζονται....

Σκέψεις..

Η ζωή είναι γεμάτη ανατροπές και δυσκολίες, άλλες μεγάλες και άλλες μικρές..Πως μπορεί ένα άτομο να τις διαχειριστεί ανώδυνα?Πως μπορεί να επιβιώσει κάποιος σ'αυτή την ζούγλα κοινωνία που ζούμε, όπου επιβιώνει ο πιο σκληρός, ο πιο αχάριστος και ο πιο παρτάκιας?Που πήγαν οι μέρες που είμασταν απλά ο εαυτός μας? Απλά ερωτήματα που βασανίζουν πολλούς στις μέρες μας. Ερωτήματα που κατά την γνώμη μου δεν μπορεί κάποιος να τα λύσει με απόλυτη σιγουρια.Ο κόσμος έχει γίνει σκληρός,πολύ σκληρός...Η λέξη εμπιστοσύνη έχει χαθει απ'το λεξιλόγιο πολλών ανθρώπων όπως και η αγάπη...Ποιός τολμάει να αγαπήσει απόλυτα και χωρίς όρια?Υπάρχουν κάποιοι αλλά είναι πολλοί λίγοι και αυτοί που το τολμούν τους αξίζει ένα μεγαλο μπράβο.Δεν είμαι απαισιόδοξη αλλά ρεαλίστρια.Παλιά υπήρχε η αγάπη και ήταν αγνή,όμορφη και ανιδιοτελής,πάρτε παράδειγμα απ'τις ιστορίες των παππούδων και γαγιάδων μας που για ένα φιλί και μόνο κάνανε υπομονή μήνες..Πόσο όμορφα και αληθινά χρόνια...Μακάρι να γυρίζαμε σε εκείνα τα χρόνια..