Σκέψεις..

Η ζωή είναι γεμάτη ανατροπές και δυσκολίες, άλλες μεγάλες και άλλες μικρές..Πως μπορεί ένα άτομο να τις διαχειριστεί ανώδυνα?Πως μπορεί να επιβιώσει κάποιος σ'αυτή την ζούγλα κοινωνία που ζούμε, όπου επιβιώνει ο πιο σκληρός, ο πιο αχάριστος και ο πιο παρτάκιας?Που πήγαν οι μέρες που είμασταν απλά ο εαυτός μας? Απλά ερωτήματα που βασανίζουν πολλούς στις μέρες μας. Ερωτήματα που κατά την γνώμη μου δεν μπορεί κάποιος να τα λύσει με απόλυτη σιγουρια.Ο κόσμος έχει γίνει σκληρός,πολύ σκληρός...Η λέξη εμπιστοσύνη έχει χαθει απ'το λεξιλόγιο πολλών ανθρώπων όπως και η αγάπη...Ποιός τολμάει να αγαπήσει απόλυτα και χωρίς όρια?Υπάρχουν κάποιοι αλλά είναι πολλοί λίγοι και αυτοί που το τολμούν τους αξίζει ένα μεγαλο μπράβο.Δεν είμαι απαισιόδοξη αλλά ρεαλίστρια.Παλιά υπήρχε η αγάπη και ήταν αγνή,όμορφη και ανιδιοτελής,πάρτε παράδειγμα απ'τις ιστορίες των παππούδων και γαγιάδων μας που για ένα φιλί και μόνο κάνανε υπομονή μήνες..Πόσο όμορφα και αληθινά χρόνια...Μακάρι να γυρίζαμε σε εκείνα τα χρόνια..